Pisząc w ostatnim artykule o skłonnościach Donalda Tuska do rozwiązywania skomplikowanych problemów łatwymi metodami, nie myślałem, że premier tak szybko potwierdzi moje słowa, a przy tym tak bardzo się wygłupi.
O szkodliwości gier komputerowych także pisałem w ostatnim artykule. Zrobiłem to dosyć powierzchownie, co po czasie wydawało mi się trochę niestosowne, ale słysząc słowa premiera Tuska na ten temat, okazuje się, że to, co przedstawiłem, było pogłębioną, wielowątkową analizą.
Donald Tusk jako przykład gry, która potęguje przemoc, wskazał Minecrafta, czyli grę, w której trzeba mieć naprawdę wielkie pokłady złej woli, by dopatrzyć się wątków wywołujących lub zachęcających do przemocy. Ktoś może powiedzieć, że jest to po prostu niefortunna pomyłka, i nawet mógłbym się z kimś takim zgodzić, bo nie wymagam od 69-latka biegłości w tych tematach, ale równie dobrze premier mógł po prostu tego nie mówić, bo jest to zwyczajnie śmieszne.
Jeszcze kilka słów na temat samych gier w ramach pogłębienia tematu z ostatniego artykułu. Tak jak pisałem, same gry nie są niczym złym, a jedynie czas, jaki spędzamy, grając w nie, może wywoływać pewne zaburzenia. Nie jest to też tak jednoznaczne, bo nawet jeżeli gramy w gry dużo, to nadal nie musi to powodować u nas tych niepożądanych skutków. Najważniejsza, w mojej opinii, jest umiejętność oddzielania bardzo wyraźną linią świata rzeczywistego od wirtualnego – tyle w temacie gier. Zaznaczam też, że te „demoniczne gry komputerowe” stanowią bardzo nikły procent problemu, a my zwyczajnie przeceniamy ich wpływ.
Tekst nie ma na celu nikogo urazić.